• schotland-1

Schotland

Bloeddorstige muggen en pittige beklimmingen

Een klein stukje Alpen-gevoel in Schotland? Kan dat? Voor me ligt voor het eerst in deze vakantie een lange klim; Bealach na Ba naar Applecross, de hoogste pas in Schotland. In ongeveer negen kilometer van zee-niveau naar 626 meter. 626 meter? Dat moet een makkie zijn! Dat schudden we even uit ons mouw, gezien onze ervaringen in de Himalaya en het Andes gebergte, waar we passen van boven de 5000 meter bedwongen. Of zit hier een addertje onder het gras? 

Bij Tornapress slaan we linksaf de ‘single-track’ weg in richting de pas om de eerste meters te klimmen langs een rivier die uitmondt in Loch Kishorn. Het valt me niet tegen en in een redelijk tempo ga ik Elmar achterna naar de eerste bocht. De zon schijnt en er waait een lekker briesje. Ik zit lekker op mijn fiets, ik voel me goed, mijn benen voelen prima en in heb het gevoel dat ik deze pas makkelijk aankan. We nemen tijd voor wat foto’s en gaan in een lekker ritme verder. Na drie kilometer moet ik een tandje terug schakelen, maar nog steeds geen man overboord. Ik heb nog tandjes over!
Maar dan... Een muur! Terugschakelen gaat niet meer, ik kan de boel niet meer soepel rondtrappen en moet bij elke trap alle kracht er werkelijk uit persen. De snelheid op mijn teller geeft 0,0 kilometer per uur aan! Blijkbaar ga ik zo langzaam, dat de tijd tussen elke wielomwenteling te lang is om ‘snelheid’ te registreren. De wind is ook weggevallen. Zweetdruppels parelen van mijn voorhoofd. Het is tegen de dertig graden, ongekend warm in Schotland. Met de rug van mijn hand veeg ik de druppels weg, snel grijp ik mijn stuur weer beet anders val ik van m’n Santos. Het verkeer achter me heeft gelukkig geen haast en blijft geduldig achter me rijden tot de volgende ‘passeerplaats’. Ik stop en laat het verkeer me inhalen, ik krijg bemoedigende duimen omhoog toebedeeld en er kan nog een flauw lachje en knikje vanaf bij mij. Elmar zie ik voor me steeds verder uitlopen, schijnbaar moeiteloos klimt hij verder en passeert zelfs een wielrenner, die verbouwereerd ook maar even afstapt om uit te blazen.
M’n hartslag is weer enigszins gedaald tot een acceptabel niveau, dus ik spring weer op m’n fiets. Boem. Ik sta meteen weer stil. Het is hier zo steil dat ik niet eens op gang kan komen. Nog een poging... weer val ik om. Pfff... wat is dit? Als ik voor me kijk, lijkt het gewoon vals plat. Hoe kan het dat ik hier zoveel moeite mee heb? Bij de derde poging is het raak en kan ik weer met diezelfde gang van 0,0 kilometer per uur verder. Diep voorover gebogen kruip ik verder omhoog, links van mij een diep dal, rechts een wand omhoog en voor me een muur met haarspeldbochten.

EVD Schotland 2012 0022

Daar kijk ik naar uit! Haarspeldbochten vind ik helemaal niet vervelend, meestal kun je even ‘rusten’ in de bochten en is het klimmen een stuk makkelijker, maar voordat ik daar ben... ben ik nog vier keer afgestapt en heeft zich het ritueel van opstappen net zo vaak herhaald. Ik heb gelukkig gelijk, mijn snelheid schiet naar 3,9 kilometer per uur! Met een laatste krachtsinspanning voeg ik me weer bij Elmar, die al een tijdje op me staat te wachten. Bealach na Ba kunnen we ook afstrepen van ons lijstje, slechts 626 meter hoog, maar met een maximale stijgingspercentage van 21,9% een beklimming die er zeker mag zijn!

EVD Schotland 2012 0165

De beloning ligt voor ons; een prachtige afdaling terug naar zeeniveau, waar we onze tent neerzetten op de camping van Applecross en ons laten verwennen in de lokale pub; fish ‘n chips met een pint Guinness!

De ‘Alpen’ laten we achter ons en we gaan weer verder in de ‘Ardennen’; heuvel op heuvel af. De ene heuvel nog venijniger dan de ander. Ze zijn kort, maar putten je vreselijk uit. De omgeving maakt echter veel goed. Aan een zijde fietsen we langs water en aan de andere kant bevinden zich soms steile kliffen en dan weer ruige grasvlaktes met ontelbare schapen. De lammetjes blaten verschrikt als ze ons zien en schieten naar mama-lief voor bescherming, terwijl wij weer helemaal terug moeten schakelen om de volgende korte klim te bedwingen. In het dorpje Shieldaig vinden we een theehuis en bestellen we scones met jam en clotted cream; ideaal fietsvoer wat ons met gemak naar de volgende camping brengt.

EVD Schotland 2012 0171

“El, moet je zo eens door het gaas kijken..”
Elmar draait zich om in de tent en tuurt naar de voortent. Onze rode Hilleberg tent ziet zwart. Zwart van de midgies! Honderden, misschien wel duizenden ienieminie muggen liggen op de loer, in afwachting op ons sappige bloed.
“Ongelofelijk! Ik blijf liggen vandaag! Jij mag als eerste!”
“Ja, dag, mijn taak is de binnentent opruimen.”
Schoorvoetend begint Elmar zich aan te kleden. We tellen samen af, Elmar moet snel de binnentent uit en naar buiten om zo min mogelijk bloeddorstige monsters tegen te komen en natuurlijk binnen te laten in ons veilig heenkomen. Hoe goed we ook ons best doen, we ontkomen er niet aan dat een paar van die midgies mij bereiken. Ik maak jacht op ze, terwijl Elmar letterlijk naar het toiletgebouw rent. Even later mag ook ik het gevecht aangaan en driftig om mij heen slaand snel ik over de camping. Dat moet er vreemd uitzien denk ik nog, maar als ik om me heen kijk zie ik dat meerdere kampeerders kennis hebben gemaakt met de beestjes. Een netje om ons hoofd biedt enigszins uitkomst, maar een briesje is nog beter. We pakken de boel snel in en fietsen naar een plek aan een Loch, zodat de wind ons een onbekommerd ontbijt kan verzorgen. Vandaag geen kidney beans, ei, spek, worst, aardappel, champignons en tomaat, maar een paar ‘crumpets’ met chocoladepasta. We beginnen aan de pittige heuvels die weer voor ons liggen; heuvel op, heuvel af. In z’n één omhoog en met een noodgang weer naar beneden om dan weer compleet stil te staan bij de volgende klim. De midgies zijn weg, maar de venijnige klimmetjes blijven, ons door een prachtig groen, ruig en afgelegen gebied voerend. Met de zon en de blauwe lucht lijkt Schotland soms zelfs liefelijk, maar niets is minder waar. En daar houden wij van! Rust, ruimte en ruige bergen.

De Foto's

EVD Schotland 2012 0043

EVD Schotland 2012 0052

EVD Schotland 2012 0081

EVD Schotland 2012 0156

EVD Schotland 2012 0205

EVD Schotland 2012 0226

EVD Schotland 2012 0244

EVD Schotland 2012 0254

EVD Schotland 2012 0274

EVD Schotland 2012 0307

EVD Schotland 2012 0348

EVD Schotland 2012 0407

EVD Schotland 2012 0414

EVD Schotland 2012 0489

EVD Schotland 2012 0498

EVD Schotland 2012 0541

Related Articles

About the Author

Elmar & Ellen

Elmar & Ellen

Wij zijn Elmar en Ellen van Drunen. Sinds wij elkaar leerden kennen in 2003 zijn we op de fiets gestapt om zo de wereld te verkennen. Vanaf september 2013 fietsen wij twee jaar door Zuid- en Noord-Amerika.

Elmar is fietstechnicus en heeft jarenlange ervaring met het testen van reisfietsen. Hij heeft vele artikelen gepubliceerd in Bike&trekking Magazine.

Ellen is fotograaf en communicatiemanager, meer info op haar website.

Lees hier meer over ons.

Comments (1)

  • Elmar van Drunen

    Elmar van Drunen

    14 July 2012 at 16:24 | #

    Mooie foto's hoor schat! X

    reply

Leave a comment

You are commenting as guest. Optional login below.

Get in touch

Partners

Santos Bicycles vaude40px kronemeijer40px

Populaire blogs

Onze locatie

Hier zijn we nu!

Fietsjunks

Fietsjunks

El & El

Facebook

Like ons!

Twitter

Tweet!