• chili
  • Home
  • Bestemmingen
  • Zuid Amerika
  • Chili
  • Lieve mensen en prachtige natuur

Lieve mensen en prachtige natuur

Route: Ushuaia - Paso Bella Vista - Cameron - La Pinguinera - Porvenir - Punta Arenas - Puerto Natales

Het is soms verbazingwekkend hoe lief en gastvrij de mensen hier zijn. Wanneer we weer eens flink tegen de wind in aan het boksen zijn en met een gangetje van hooguit 6 kilometer per uur stuiteren over het wasbord, stopt plots een auto. Vivina stapt uit en nodigt ons uit op haar estancia.

Daar zeggen wij natuurlijk geen nee tegen! We krijgen een eigen huisje met een wijds uitzicht over de uitgestrekte heuvels van Tierra del Fuego. Vlakbij grazen koeien in het gras en de paarden komen nieuwsgierig een kijkje nemen bij onze fietsen. Als we onze spullen hebben uitgestald, mogen we een heerlijk warme douche nemen. Aan de keukentafel maken we vervolgens kennis met de hele familie, krijgen we verse muntthee en medialunas (croissants). De volgende ochtend maakt Vivina ontbijt voor ons en kletsen we de halve ochtend weg over het leven op een estancia, showt dochter Ines ons de manicure van de paarden en spelen we met de border collies. Pas laat in de ochtend nemen we afscheid van deze lieve familie en vervolgen we onze weg door het verlaten deel van Vuurland.

De grens over naar Chili
De meeste mensen gaan via San Sebastian de grens over naar Chili. Wij wilden iets avontuurlijkers! Dus fietsen we ruim 70 kilometer over een onverharde weg naar Radman. Als we daar net na de middag aankomen, zijn we de eersten die vandaag de grens overgaan. Een stempel is zo gezet en de volgende uitdaging ligt voor ons: een tien meter brede en snel stromende rivier. Geen brug, geen tunnel, niets. De tassen gaan van de fietsen, onze bergschoenen maken plaats voor slippers, de broek wordt opgestroopt en vol vertrouwen stappen we het ijskoude water in... 6 keer.. Het gevoel is weg uit m'n tenen, ze zijn blauw aangelopen en aan de overkant moet ik eerst een kilometertje wandelen om het bloed weer op gang te krijgen! Maar gelachen dat we hebben! :) 
Aan de Chileense kant moeten we de douaniers wakker maken, controleren ze met een half oog onze fietstassen op groente en fruit en kunnen we snel onze weg vervolgen. De weg kronkelt door bosrijk gebied, we passeren rivieren en zien misschien vijf auto's. Die avond vinden we een prachtige plek om onze tent op te zetten, tussen de bomen op zacht mosgrond onder het toeziend oog van een paar Guanaco's. 

La Pinguïnera
We hebben vernomen dat zich 15 kilometer ten Zuiden van Onasin een kleine kolonie Koningspinguïns bevindt. De eigenaar van de estancia waar de dieren aan land zijn gekomen, slaat hier een flink slaatje uit en de toegangsprijs is dan ook aardig hoog. Wanneer we net na acht uur 's avonds aankomen, is het hek al dicht: open van 11 tot 18 uur lezen we... Gelukkig ziet de nachtwaker onze vermoeide gezichten en opent hij het hek voor ons. Als fietser of hiker mag je hier namelijk kamperen. Ietwat opgewonden parkeren we de fietsen en lopen meteen door naar de ongeveer 150 koningspinguïns. De meesten lijken te slapen, ze verroeren geen vin! We zien enkelen op een ei broeden en een ander waggelt op z'n gemakkie een stukkie. Er zit weinig beweging in, maar ze zijn oh zo schattig! Om beurten doet een van de dieren een roep; hij strekt z'n nek, roept en schiet meteen weer in de slaaphouding. Hier kunnen we uren naar kijken!
We zetten de tent op, nog geen 100 meter van de pinguïns vandaan en luisteren de hele nacht naar deze bijzondere dieren. Nog voordat de andere toeristen komen, kunnen wij de volgende ochtend nog genieten van het gewaggel en geroep.

Torres del Paine
De vijf daagse 'W-trek' in Nationaal Park Torres del Paine staat hoog op onze bucketlist. In Puerto Natales huren we allebei een rugzak en ik neem ook wandelstokken mee. We slaan eten in voor vijf dagen, sjorren onze bergschoenen eens goed aan en gaan het avontuur tegemoet. Een bus brengt ons in twee uur naar de ingang van het park en nadat we een kaartje gekocht hebben, brengt de bus ons nog een stuk verder naar Lago Pehoe. Met een catamaran varen we in een half uur over dit turquoise meer naar de start van deze trek. De zware rugzakken gaan om de schouders en de tocht begint. 11 kilometer wandelen, klauteren en dalen we langs Lago Grey naar Campamento Grey. Volgens de kaart 3,5 uur... wij doen er ruim 5 uur over! Vermoeid zetten we de tent op en we strompelen zonder rugzakken nog een kilometertje verder. IJsschotsen drijven in Lago Grey en we horen de knallen van brekend ijs van de Grey gletsjer die daarachter ligt. 50 tinten 'grijs' in real life! :) 

De volgende dag wandelen we 19 kilometer naar Campamento Italiano. 9 uur doen we hier over, 3 uur langer dan aangegeven.. Onze wandelspieren zijn blijkbaar verdwenen door alle fietskilometers! 's Avonds eten we pasta met nog een aantal Engelse hikers en vol goede moed beginnen we aan dag 3. Van te voren hadden we bedacht dat dag 3 de makkelijkste dag zou zijn, maar wat zaten we daar mis zeg...

Met alleen een dagrugzak klimmen we over rotsen en zeer steile stukken van 190 meter naar 750 meter. Soms is het pad niet eens te herkennen en klauteren we maar wat raak. We drinken water direct uit de stroompjes en genieten van de prachtige uitzichten op de grote pieken, de reusachtige gletsjers, de turquoise meren en de vele watervallen. Uitgeteld komen we na vijf uur wandelen terug op de camping. Het liefst duiken we zo onze slaapzakken weer in en slapen we de rest van de dag en de nacht gewoon aan een stuk door. Ons hele lichaam doet zeer. Elke spier protesteert. Maar als we nu niet doorlopen naar het volgende kamp, redden we het morgen zeker niet. Met (letterlijk) lood in de schoenen lopen we nog bijna drie uur door naar het volgende kamp. Als een oud vrouwtje hang ik over m'n bord spaghetti, te vermoeid om te eten. Helemaal op en met pijn in elke spier in m'n lijf duik ik de tent in, met Elmar gaat het ietsje beter, maar ook hij is moe. Te moe zelfs om in slaap te vallen.

Dag vier ligt voor ons, 21 kilometer maar liefst en daar zitten flinke klimmetjes in. Verbazingwekkend genoeg staan we met genoeg energie op, is de spierpijn minder geworden en voelen de rugzakken zelfs vertrouwd. Met de conditie zit het wel goed, dus stappen we heerlijk onder een zonnetje over het smalle pad. We passeren Refugio Chileno en gaan meteen door naar Campamento Torres. We duiken het bos in, de wind waait ook hier nog om onze oren. Sommige stukken zijn ontzettend steil en de wandelstokken komen dan ook goed van pas. Soms vangen we al een glimp op van de torens. Aan het eind van de middag zetten we onze tent op, trots op onszelf dat het vandaag zo goed is gegaan. De pasta smaakt ons goed en als beloning eten we een halve reep chocola als toetje. Dan vroeg ons mandje in!

Het is half vier 's nachts als de wekker gaat. Regen tikt gestaag op de tent. Oh nee! Geen regen! Niet vandaag! Vandaag willen we de zonsopgang bij de Torens zien. Al vier dagen heel goed weer en nu dit! Meerdere alarmklokken gaan. Ritsen van tenten gaan open, wat gemompel en de ritsen gaan weer dicht. Iedereen gaat weer slapen... wij twijfelen. Gespannen luisteren we naar de regen. Misschien willen we het gewoon heel graag of misschien is het echt zo, maar er is een moment dat de regen stopt. Meteen schieten we uit onze slaapzakken, kleden ons aan, gooien onze dagrugzak om en gaan gewapend met hoofdlamp op pad. Het is buiten aardedonker. Een zwak sikkelmaantje schijnt door de wolken. In het donker met alleen onze hoofdlamp die de weg wijst klimmen we omhoog. Vijf andere hikers volgen ons, verder is er niemand. Het pad is smal, steil en rotsachtig. We klauteren over rotsen, lopen over onstabiele houten bruggetjes en waden door stroompjes, niet wetend waar de weg ons naartoe brengt. De adrenaline giert door onze lijven en terwijl ik dit opschrijf begint het bloed alweer sneller door m'n aderen te stromen. Deze nachtelijke hike is onvergetelijk. Wel of geen zonsopgang, deze nachtelijke tocht is al een topper. Hoe hoger we klimmen, hoe kouder het wordt. Regen gaat over in sneeuw, maar we voelen het niet eens meer. We zien niets dan de smalle lichtbundel en een steil pad. We horen alleen de sneeuw vallen en m'n wandelstokken tikken op de rotsen. En dan ineens, het 'paradijs'. Een diep gekleurd turquoise meer ligt voor ons, omgeven door granieten rotsen en gletsjers rondom. Daarachter drie enorme pieken die hoog boven ons uit torenen, loodrecht de lucht in. Mist komt in flarden over de torens en af en toe laten ze zich zien. Onder een overhangende rots vinden we een mooi plekje om dit spektakel te aanschouwen. Niet veel later komen de vijf andere hikers bij ons zitten, allen in afwachting van wat komen gaat. Stil door het moois. Ook al schijnt de zon haar gouden stralen niet op de pilaren, deze nachtelijke hike is er een om nooit meer te vergeten. In een flits laat de zon zich zien en de onderste rotsen kleuren oranje. Het is ijskoud op bijna 900 meter, we rillen en onze vingers liggen los in onze handschoenen, maar we willen deze mooie plek maar niet verlaten. Nog even genieten. In een klap alle spierpijn weg, alle pijntjes vergeten en even in het hier en nu. Just us two. Ja, dit is waarvoor we het doen.

Wereldfietsers
Vogeltje vlakbij onze tent

Wereldfietsers
Wanneer we Ushuaia uit fietsen, is er veel sneeuw gevallen.

Wereldfietsers
Bizar donkere wolken in Vuurland

Wereldfietsers
Vivina en Elmar voor onze cabana

Wereldfietsers
Rivier doorsteken bij de grens tussen Argentinië en Chili

Wereldfietsers
Koningspinguïns

Wereldfietsers

Wereldfietsers
Cycling against the wind...

Wereldfietsers
Wildkampeerplek op weg naar Puerto Natales

Wereldfietsers
Torres del Paine

Wereldfietsers
Elmar bij Lago Grey

Wereldfietsers
Still having fun!

Wereldfietsers
50 tinten grijs! ;)

Wereldfietsers
Grey gletsjer

Wereldfietsers
Paine Grande

Wereldfietsers
Los Cuernos

Wereldfietsers
Valle Frances

Wereldfietsers
Valle Frances

Wereldfietsers
Lago Nordernskjord

Wereldfietsers

Wereldfietsers

Wereldfietsers
Het is een lang meer...

Wereldfietsers
Los Torres

Wereldfietsers
Zonsopkomst bij los Torres

Wereldfietsers
Hoe mooi is dit...?

Related Articles

About the Author

Elmar & Ellen

Elmar & Ellen

Wij zijn Elmar en Ellen van Drunen. Sinds wij elkaar leerden kennen in 2003 zijn we op de fiets gestapt om zo de wereld te verkennen. Vanaf september 2013 fietsen wij twee jaar door Zuid- en Noord-Amerika.

Elmar is fietstechnicus en heeft jarenlange ervaring met het testen van reisfietsen. Hij heeft vele artikelen gepubliceerd in Bike&trekking Magazine.

Ellen is fotograaf en communicatiemanager, meer info op haar website.

Lees hier meer over ons.

Comments (6)

  • Angele

    Angele

    28 January 2014 at 05:00 | #

    Hoi El en El,

    Ik volg al enige tijd jullie site. Wat een fantastische mooie natuur zien jullie.
    Het is wel hard bikkelen maar super gaaf.
    Ook een compliment voor de mooie foto's.
    Zou zo willen ruilen.

    Ik ga zelf van de zomer voor het eerst op fietsvakantie en misschien komen we ook wel eens op de mooie plekken waar jullie nu zijn. Dromen moet kunnen toch!

    Ik blijf jullie volgen.
    Pas goed op elkaar, geniet en ga ervoor.

    Groeten Angele

    reply

  • Frea Stetter

    Frea Stetter

    28 January 2014 at 07:39 | #

    Wat is het bikkelen maar wat een geweldige natuur!! Complimenten voor de schitterende foto's een knap stukje werk.
    Bedankt dat we zo mee mogen genieten van de onvoorstelbare tocht die jullie maken.

    reply

  • Pa en ma

    Pa en ma

    28 January 2014 at 08:52 | #

    Hoi lieverds
    Wat een verhaal wat hebben jullie veel moois gezien en meegemaakt,en wat een prachtige foto,s.
    Pa wil zo jullie kant op komen hi hi hij is wel een beetje jaloers grapje hoor.
    Maar dit is echt genieten wel afzien maar de moeite waard.
    Veel reisplezier nog en voorzichtig ❤️❤️❤️❤️

    reply

  • Annelies

    Annelies

    28 January 2014 at 11:53 | #

    Weer een prachtig verhaal met prachtige foto's!

    reply

  • Wim Verhoef

    Wim Verhoef

    28 January 2014 at 13:33 | #

    Hoi Ellen en Elmar,
    Wat een prachtige ervaringen hebben jullie weer opgedaan. Het lijkt me wel erg pittig wat jullie deze keer beleefd hebben. Ook de foto,s zijn weer prachtig. De video blijft bij mij steeds haperen en moet steeds opnieuw gestart worden. Trouwens wat een goede keuze van de begeleidende muziek. Voor de wind was niet verkrijgbaar. Héé elletje's hou je taai en geniet. Groetje's Wim

    reply

  • Kelly

    Kelly

    28 January 2014 at 14:23 | #

    Wow! Echt super mooie foto's!
    Have fun guys!

    Love you xxxxxx

    reply

Leave a comment

You are commenting as guest. Optional login below.

Get in touch

Partners

Santos Bicycles vaude40px kronemeijer40px

Populaire blogs

Onze locatie

Hier zijn we nu!

Fietsjunks

Fietsjunks

El & El

Facebook

Like ons!

Twitter

Tweet!